Seniorka zachorowała na rzadką chorobę podobną do choroby Parkinsona. To MSA typ C czyli choroba neurologiczna związana z zaburzeniami równowagi, spowolnioną mową, często ciężkim oddechem. Seniorka została zdiagnozowana i jest pod kontrolą lekarza. Wspierana przez personel medyczny raz lub dwa razy dziennie, który codziennie ją dogląda i będzie wsparciem dla opiekunki. Pani ma podczątkowe stadium choroby, jest mobilna, z pomocą wstaje, jednak trzeba podać jej rękę aby nie upadła. Po schodach wchodzi ostrożnie, aby nie upaść i trzyma się poręczy. Korzysta z toalety i stara się zachować czystość, jednak klad higieny nosi pieluchomajtki. Wszytsko je i nie jest na diecie. Noce są spokojne. Do pomocy przychodzi logopeda, fizjo- i ergopeda.

To bardzo sympatyczna, uśmiechnięta mimo choroby seniorka, bardzo spokojna, cicha. Z wykształcenia nauczycielka, pracowała z dziećmi w szkole. Do czasu diagnozy prowadziła całkowicie normalne życie. Bardzo lubi czytać, wykonywać robótki ręczne, chętnie gra w gry, przy dobrej pogodzie lubi posiedzieć w ogrodzie. Mieszka z mężem, który jest czynny zawodowo i pracuje, dlatego poprosił nas o wsparcie dla żony. Zazwyczaj kończy pracę o 18:00 i wówczas przejmuje opiekę nad żoną. Mąż seniorki cały jeden tydzień w lipcu musi wyjechać służbowo, dlatego planujemy dojazd na połowę czerwca aby dobrze wprowadzić w obowiązki. Seniorka dosyć wcześnie wstaje, bo około 6:30.